Impressie activiteiten

Lees meer over de jaarfeesten en andere tradities bij jaarlijkse activiteiten ►


Koningsspelen

Gelukkig kon onze afdeling van het SO ook dit jaar weer genieten van de Koningsspelen. Het zal de laatste keer geweest zijn dat we dat in “het grote bos” naast school konden doen. Er waren twee speurtochten uitgezet. Een korte voor de kinderen uit de laagste drie groepen en een echt lange voor de hoogste drie groepen. De korte had onderweg eerst de twee hofdames, die nogal slordig met de favoriete speelballen van de prinses omgingen, ze raakten ze telkens kwijt en dan moesten de kinderen ze helpen ze in het bos te vinden (toch echt wel slordig van die hofdames, toch. En dat niet een keer, maar wel zes keer). Dan stonden verderop de twee koks, die heel gulhartig iedereen van rozijnenbol en sap voorzagen.

En als laatste was er de koning, die de kinderen vroeg een hoge toren te bouwen van wel 50 kartonnen dozen. De lange route kwamen eerst bij de twee lakeien, die de kinderen vroegen om rennend dienbladen met volle glazen met de kostelijkste wijn van de ene plek naar de andere plek over te brengen. Zoals wel vaker in adellijke families voorkomt, hadden de hofdames ieder een zoon die ook in de hoogste koninklijke kringen werkzaam waren: de twee lakeien. En ondanks hun jonge leeftijd (13 en 14 jaar) kon je dat aan hun doen en laten niet merken: ze bleken een puike educatie gehad te hebben. Ik heb een hoge verwachting van hun verdere carrière.

Dan stond er een heel eind verderop in dat grote bos een raadsheer, die om de een of andere raadselachtige reden ballonnen met de koninklijke kroon erop verplaatst wilde krijgen door ze geklemd tussen twee kinderen te vervoeren. Hierna sloot hun tocht aan op de korte route (de hofdames etc). Beide hofdames hadden respectievelijk een zoon en een dochter die meeliep. Een van de hofdames (Simone Ruitenberg) heeft haar ervaringen op de volgende wijze verwoord:

“Gezichtjes kijken verwachtingsvol omhoog. Aan de hand van juffie, grote stappen de heuvel op. Oranje en vegen van de Hollandse driekleur.
Je eigen kind kan zijn ogen niet geloven en geeft vervolgens een brede glimlach; “mamma?”, een hofdame!

Gespeelde ‘paniek’, de ballen van de prinses zijn zoek en dat is niet goed voor haar humeur. Helpen jullie de hofdames mee zoeken?
Genieten van de onmiddellijke actie-bereidheid, gekraak van takjes, af en toe een duikel in het mos. De ballen worden gevonden, iedere keer opnieuw. In de holen, tussen de bladeren of onder de takken. De hofdames zijn opgelucht en kijken de kinderen vertederd na. Dan is het weer stil, de vogels kwetteren zoals dat klinkt in het voorjaar.
De hofdames kletsen gezellig: Straks komt mijn dochter, ik hoor haar stem al van achter de heuvels. Hoe zou ze reageren?”

De lakeien stonden verderop in het bos, met echte smartphones, die ze zonder moeite opzij konden leggen voor het waterspel met de oudste kinderen. Ze hebben lol en waren kind met de kinderen. Wat vond je nu het leukste aan het helpen met het Vossenspel? “dat de kinderen denken dat je echt een lakei bent, volgend jaar wil ik weer”.

Na afloop pannenkoeken eten en gezellig napraten. Boffen dat zo’n leuke ochtend ook nog bonbons oplevert.
Fantastisch schooltje, fijn zo’n ochtend ‘Zen’ zijn.


Euritmiebeweging op Meerklank

Ik ben Ruta Bagdonaviciute. Sinds 1 oktober geef ik les op Meerklank. Corine Bosma, die tot 1 oktober het vak euritmiebeweging gaf, heeft mij een beetje ingewerkt. In dit artikel wil ik met u delen wat ik met de kinderen oefen.
Euritmie is een bewegingsles, waarin wij bewegen op muziek („echte“ muziek van verschillende instrumenten, bespeeld door onze vrijwilligster Charlotte de Gier) en korte verhaaltjes en/of gedichten.

De methodiek van leren is voor- en nadoen, Het is de bedoeling dat de kinderen de stemming van binnen meebeleven en dat dit door de groep zichtbaar wordt in de beweging.
Soms zie ik dat de handen en de voeten van een kind niet (goed) meebewegen... Maar ik zie daarbij stralende ogen. Het kind is er op een andere manier helemaal bij! In deze momenten begint eigenlijk al euritmiebeweging: het kind is van binnen in beweging. Natuurlijk, uiteindelijk is het doel, dat door het meebewegen van binnen ook het lichaam in de goede beweging komt!

Ik zoek naar verhalen, gedichten en muziek, die twee grondstemmingen bij een kind en een groep oproepen: enthousiasme / vreugde (dit is nodig voor het handelen, om in beweging te willen komen) en eerbied (die kinderen tot rust, tot luisteren kan brengen). Ik biedt deze afwisseling tussen het met vreugde handelen en stil, luisterend bewegen in iedere les aan. Daarmee probeer ik te bereiken, dat de kinderen het verschil leren ervaren tussen naar buiten en naar binnen gericht zijn en de afwisseling daarvan harmoniserend te laten werken. Net ademen!

Meerklank-kinderen zijn heel verschillend. Iedereen heeft een eigen manier van zijn, doen, zichzelf tot uitdrukking brengen. De hele school is als een orkest van verschillend klinkende instrumenten: Meerklank! Leren in je eigen ritme. Iedere groep, die euritmie doet met elkaar ieder jaar, wordt een klein orkest, dat vaak heel diverse vermogens heeft. Ik zoek toch naar de gemeenschappelijke basis. En deze basis is voor mij de leeftijd van de kinderen. Voor mij is het heel erg spannend de lessen zo aan te bieden, dat alle kinderen met hun verschillen toch kunnen meebewegen. Om dat goed te leren heb ik nog heel veel fantasie nodig en gevoel voor de realiteit van de kinderen.

Er zijn een aantal elementen, die ik met de kinderen oefen, zijn:

ruimtelijke orientatie (voor, achter, rechts, links lopen, rechte en ronde vormen, eenvoudige geometrishe vormen);
ritme van de muziek, versje, gedicht, ritmishe deel van het verhaal, etc. (gevoel voor de ritme ontwikkelen en met de armen, handen, vingers, voeten, etc. uitvoeren);
gebaren van taalklanken en muziekelementen;
evenwicht (verschillende manieren van lopen: hupplelen, stampen, langzaam lopen, snel lopen, etc.)
ervaring van de kring als sociale oefening: in de loop der jaren leren je eigen plaats in te nemen en te weten, waar die is; met elkaar bewegen; elkaar waarnemen; aan de regels houden, etc.

Dat zijn vrij objektieve, zichtbare activiteiten. Voor mij is het meest belangrijke HOE het kind iets doet. Want als ik naar het HOE kijk, dan zie ik het unieke van het kind verschijnen, misschien zijn ontwikkelingsvermogens, misschien waar naar toe het streeft, zijn individualiteit.

Ruta Bagdonaviciute


Wandelen voor water

Eén keer per jaar wordt rondom wereldwaterdag de landelijke actie Wandelen voor Water georganiseerd. In Nederland doen ongeveer 34.000 kinderen van 600 basisscholen mee aan het wandelproject voor water. Het bij elkaar gelopen geld wordt verdeeld over verschillende landen in Afrika en Azië. 
Van Meerklank lopen de SO- en de VSO-afdeling in Bosch en Duin met 77 leerlingen mee voor projecten in Kenia, Uganda en Tanzania. 

Heeft u er wel eens bij stilgestaan dat u overal in Nederland het water uit de kraan gewoon kunt drinken? Dat er overal in Nederland drinkwater beschikbaar is in alle huizen, scholen, kantoren? En dat we ons gewoon douchen met drinkwater? In veel landen is de situatie helemaal niet te vergelijken met die in Nederland. Daar besteden vrouwen en kinderen vaak vele uren per dag aan het halen van water. Hier willen we iets aan doen! 

Waar gaat het om? 
In veel ontwikkelingslanden is het slecht gesteld met de toegang tot water, sanitatie en hygiënevoorzieningen. Slechts 61% van de mensen heeft toegang tot veilig drinkwater, dat is meer dan 20% lager dan het landelijke gemiddelde. Minder dan 10% van de mensen heeft toegang tot een wc. De hygiënische omstandigheden zijn schrijnend. Door deze slechte omstandigheden lijden veel mensen aan ziektes als diarree en tyfus. Met name de schoolkinderen worden getroffen. De kinderen zijn veel tijd kwijt aan lange wandelingen, zoekend naar water. Daardoor zijn ze vaak later op school, kunnen ze zich door vermoeidheid slecht concentreren en kunnen ze minder tijd aan hun huiswerk besteden.

De projecten
De projecten in Kenia, Uganda en Tanzania zijn een gezamenlijk initiatief van verschillende Rotary clubs uit het district Midden Nederland. De opbrengst van de sponsorloop gaat naar dorpen in die landen, waar tappunten voor water worden gerealiseerd, eigen sanitaire voorzieningen worden geïnstalleerd en voorlichting wordt gegeven over hygiëne. Het project wordt uitgevoerd door Wandelen voor Water, samen met Simavi. De focus ligt op het leren van hygiëne. Het hele dorp leert hoe je handen moet wassen om ziektes te voorkomen. 

Gastles
Een aantal klassen van de scholen die meedoen aan de sponsorloop krijgen een gastles van een lid van de Rotary Clubs over water in Nederland en water in ontwikkelingslanden. 
De SO leerlingen van de paarse en groene groep en de leerlingen van VSO 1 en VSO 3 hebben inmiddels een gastles van een Rotarylid in Zeist over water in Nederland en water in ontwikkelingslanden gehad. De lessen werden gegeven door de Burgemeester van Zeist, de heer Koos Janssen op donderdag 23 februari, om 9.00uur bij het SO en om 11.00 uur bij het VSO.

Sponsorloop!
Op woensdag 22 maart 2017 lopen de leerlingen 2 of 6 kilometer met 6 liter water of minder in hun rugzak om te ervaren hoe dat is voor veel kinderen in de ontwikkelingslanden. Met deze loop halen zij geld op voor het project. Simavi heeft ervoor gezorgd dat het geld dat door de scholen wordt binnengehaald met 80 % wordt vermeerderd..
Wij willen u vragen om deze geweldige actie te sponsoren ook al loopt uw kind niet mee.



Op het SO van Meerklank vieren wij op 29 september het herfstfeest op school. De zomer is ten einde; soms hangt de warmte ervan nog wel in de lucht. ‘s Ochtends hangt de mist boven het land en de bladeren beginnen langzaamaan wat te kleuren. De herfst houdt zijn intocht en brengt kouder, natter en onstuimiger weer met zich  mee. Je ruikt de geur van rijpheid en een groot deel van de oogst is binnengehaald.

 

Van de mensen vraagt deze tijd om de mooie, warme en naar buiten gerichte zomertijd los te laten en om de kortere en donkerdere dagen die gaan komen te aanvaarden. Dit voelt bijna als een soort drempel over moeten om je weer meer naar binnen te gaan richten of als een gevoel van een innerlijke draak die in toom gehouden/overwonnen mag worden. Zo is voor deze tijd van het jaar moed nodig. Gezamenlijk bewust de “zomeroogst” verzamelen en gezamenlijk de moed verzamelen om de donkere dagen tegemoet te kunnen treden en je eigen innerlijke strijd te leveren. Wij vieren dit op onze school met de kinderen daarom ook met spelletjes waarbij moed nodig is en iets overwonnen moet worden.

Hierbij past het beeld van Ridder Joris die de draak versloeg. Ridder Joris bewijst moed, hij verslaat de draak en het verhaal geeft ons daarmee een symbool, een beeld van hoe wij onze eigen innerlijke draak kunnen verslaan. Bij een ridder hoort een zwaard. Zo nodigen wij in deze tijd ook de smid uit, die met de kinderen aan een zwaard kan smeden. Dit vraagt van sommige kinderen ook moed en kracht.